Skip Ribbon Commands
جست زدن به محتواي اصلي


مراسم معنوی اعتکاف دانشجویی 95 دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد
 
 
 
اعتکاف جای عبادت است؛ البتّه عبادت فقط هم نماز خواندن نیست؛ تماسّ خوب با معتکفین، ارتباط دوستانه و برادرانه، فراگیری از آنها، تعلیم‌‌دهی به آنها، معاشرت اسلامی را تجربه کردن و آموختن؛ همه‌‌ی اینها فرصتهایی است که در اعتکاف ممکن است پیش بیاید.  مقام معظم رهبری 15/2/93
 

DSC05053.JPG
 
1- جدول برنامه های مسجد دانشگاه بروجردبرنامه اعتكاف 1395خواهران (1).pdfبرنامه مسجد (1).pdf

2-گزارش افتتاحیه 22گزارش   .pdfگزارش افتتاحیه .pdf

3-گزارش حلقه های معرفت شناسی22گزارش دوم   .pdfحلقه های معرفت شناسی .pdf

4-گزارش اختتامیه22گزارش سوم    .pdf'گزارش اختتامیه .pdf


5- البوم تصاویر
 

 

از جاده زیبای دانشگاه که بالا می روی به سمت خارج از شهر ، گنبد و گلدسته های مجمع حضرت امام ( ره ) خودنمایی می کند . گنبدی که رنگ نقره ای اش با رنگ آبی آسمان اردیبهشت زیبای بروجرد گره خورده است . سبزی دشت و خنکای هوا و.. خلاصه همه چیز مهیای یک مهمانی بزرگ با میزبانی یکتاست .

آری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد که همچون سالهای قبل پذیرای خیل دانشجویان مشتاق به محافل و برنامه های معنوی است ، این بار هم و در سال 1395 ، بار دیگر آغوش خود را به روی پرستوهای آسمان عشق الهی باز کرد و چکاوک های تسبیح گو را چون نگینی در میان گرفت .

روزهای پنج شنبه و جمعه و شنبه ، فصل بهار و ماه میانی آن ، مصادف شده است با ایام البیض و روزهای قشنگ و ماندگار اعتکاف ، حس عجیبی فضای دانشگاه را در برگرفته است و درون مسجد دانشگاه که غوغایی است از معنویت و روحانیت .

دانشجویانی که با نور ولایت راه در مسیر هدایت گذاشته اند ، این سه روز را بهانه ای یافته اند تا برای یافتن نشانی خانه دوست از کوچه پس کوچه های دانشگاه و لابلای روزهای درس و تلاش علمی  دوباره راهی باز کنند  و برگردند به سوی یار .

واما غروب زیبا و نوید بخش چهارشنبه و میعاد حضور و وقت پذیرش دانشجویان شد ، برخی بچه ها که گویا عجله و شوق بیشتری داشتند از دمدمای غروب خورشید 12 ام رجب کوله بار عاشقی را در گوشه ای از مسجد رها کردند و جایی برای خود دست و پا نمودند . و مابقی طبق برنامه رسمی و اعلام قبلی ساعت 22 و با سرویس های اختصاصی ستاد اعتکاف خود را به محل رساندند . ابتدا برنامه پذیرش و احراز هویت ایشان انجام شد و بچه هابه قصد اقامت سه روزه وارد مسجد شدند . شور و نشاط خاص ورود یافتگان  ، آغاز یک مهمانی بزرگ را نوید می داد .

مراسم افتتاحیه ساعت 23 شب پنج شنبه و با قرائت قاری ممتاز و کشوری واحد ، آقای علیرضا روزبهانی آغاز شد و پیاپی با صلوات بر محمد و آل محمد (ع) عطرآگین می گشت تا در ادامه رئیس ستاد اعتکاف دانشجویی واحد ، جناب آقای دکتر حیدری به ایراد سخن پرداختند  ، ایشان در جمع داوطلبان اعتکاف از مراسم معنوی اعتکاف سخن گفت و فلسفه و ماهیت این حرکت عظیم معنوی را اشاره نمود و با بیان برخی احکام ضروری اعتکاف ، توصیه ها و تذکرات لازم را ارائه دادند و در پایان شرایط و وضعیت فرهنگی دانشگاه و رئوس برنامه های فرهنگی را برشمردند .

دکترحیدری در جایی از کلام چنین بیان نمود : من همین‌جا به شما یک سفارشی داشته باشم، اینکه اگرچه که جمع شدن شما در اینجا یک فرصت خوبی است برای باهم بودن ،  اما عرض کنم این برنامه‌های حاشیه ای جلسه اعتکاف، جوری نشود که با خلوت هر کدام از معتکفین منافات پیدا کند. این اعتکافی که شما انجام می دهید در حقیقت  می خواهید  با خدا خلوت کنید اعتکاف بیشتر یک کار فردی است؛ ایجاد یک ارتباط با خداست.  در این فرصت وقت بگذارید برای  قرآن خواندن، نهج‌البلاغه خواندن .


دکتر حیدری افزود : بخصوص من در این ایام اعتکاف، نهج البلاغه را توصیه میکنم. این کتاب واقعاً کتاب عجیبی است. خوشبختانه حالا ترجمه های خوبی از آن هست از جمله ترجمه علامه شهیدی . نامه ها و کلمات قصار این کتاب بی نظیراست . اینها فقط نامه نیست ، درس است؛ این کلمات امام علی (ع) - و همه‌ی آنچه که از ائمه (علیهم‌السّلام) مأثور است و بدست ما رسیده است همه اش معارف و نشانه اند . ومن از همکارانم می خواهم که نسخه هایی از آن را برای شما مهیا کنند و در دسترس شما باشد  .

ایشان افزودند  : ماه ،  ماه رجب است، ماه عبادت است، ماه روی آوردن به پروردگار است، ماه تضرع و اظهار نیاز است؛ و در این راه، ماه تشبه به امام علی (ع) است. با خدا ارتباطمان را قوی کنیم تا در عرصه های زندگی بتوانیم با اراده‌ی محکم، با قدم استوار و با ذهن روشن، وارد بشویم، از جمله در درس و تلاش علمی مان .

 

پس از سخنان معاونت فرهنگی اجتماعی واحد بروجرد ، با حضور مداح اهل بیت (ع) ، برادر کربلایی مهدی ترکاشوند رازو نیاز و مناجات در اولین ساعت های و در استقبال از سحرگاه اولین روز اعتکاف ، اشک های بی ریا و خالصانه جمع را سبد عنایت صاحب و میزبان برنامه قرار داد و دل و روح ایشان را به آسمان وصل نمود . و چقدر زیبا گفت یکی از معتکفین که : همیشه فرصت پرواز برای بنده فراهم و مهیا نمی شود ، لکن اینجا می توان فرشته شد و پر کشید تا بروی آن بالا بالاها و در آغوش خدا جای بگیری و نگاه مهربان خدا را لمس کنی و مهمان او شوی .

برنامه افتتاحیه رو به پایان گذاشت اما این سلامی بود به صمیمیت و رفاقت اهالی اعتکاف در دانشگاه و به بعد از ترک فضای عمومی اعتکاف از سوی مسئولان ستاد اعتکاف ، بچه ها با کوله باری از اشتیاق و امید وصل در دریای مسجد رها شدند و اما آن شب ، موعد قرار نبود و همه بی قرار . وجوشان تا سرگاه با هم به اختلاط و مباحثه پرداختند و با ختم صلوات و قرائت قرآن پایان شب را به سحرگاه روشن گره زدند .

وقت سحر اما با توزیع وعده سحری که با تلاش های تدارکاتی همکاران ستاد تهیه شده بود ، معتکفین دانشجو با نیت قربه الی الله رسما وارد فضای اعتکاف شدند و آغاز آن را با اقامه نماز جماعت بزرگ داشتند .

 آری رجب، ماه صفا دادن به دل و طراوت بخشیدن به جان است؛ ماه توسل، خشوع، ذکر، توبه، خودسازی و پرداختن به زنگارهای دل و زدودن سیاهیها و تلخیها از جان است. دعای ماه رجب، اعتکاف ماه رجب، نماز ماه رجب، همه وسیله‌ای است برای این ‌که ما بتوانیم دل و جان خود را صفا و طراوتی ببخشیم؛ سیاهیها، تاریکیها و گرفتاریها را از خود دور کنیم و خودمان را روشن سازیم. این فرصت بزرگی است برای ما،  به‌خصوص برای کسانی که توفیق پیدا میکنند در این ایام اعتکاف می کنند.

اشاره ای به موضوعات و عناوین حلقه های معرفت شناسی

در روزهای پنج شنبه و جمعه چند جلسه و حلقه معرفتی شکل گرفت که در این جلسات مباحثی چون ازدواج و دانستنی ها و باید ها و نبایدهای آن بحث شد و همچنین احکام اعتکاف و خودسازی دنبال شد ، مسائل شرعی بانوان و مسائل مبتلا به جوانان از دیگر مباحث مطروحه بود و البته در لابلای مباحث به نکاتی در خصوص ارتباطات اجتماعی بویژه در محیط خانه و خانواده بحث شد . یکی از مهم ترین موضوعات مفید مطرح شده اشاره به نامه 31 نهج البلاغه بود که با هم مروری بر گزارش آن خواهیم داشت :

جمعه مورخ 3/2/95 ساعت 15 جلسه ای با عنوان " تدبر در نامه 31 نهج البلاغه "  توسط سرکارخانم اکرادلو شد که در ذیل اشاره ای به مباحث مشهور این نامه می شود :

ایشان در تفسیر نامه 31 نهج‌البلاغه که به معرفی سفر آخرت پرداخته است، گفت: امام علی(ع) در فرازی از نهج‌البلاغه به فرزندش امام حسن‌مجتبی(ع) فرموده است: «و بدان که پیشاپیش تو راهى است دراز، و رنجى جان‌گداز، و تو بى‌نیاز نیستى در این تکاپو از جست‌وجو کردن به‌طرزى نیکو. توشه خود را به اندازه گیر چنان‌که تو را رساند و پشتت سبک ماند، و بیش از آن‌چه توان دارى بر پشت خود منه که سنگینى آن بر تو گران آید، و اگر مستمندى یافتى که توشه‌ات را تا به قیامت برد، و فردا که بدان نیازمندى تو را به کمال پس دهد، او را غنیمت شمار و بار خود را بر پشت او گذار و توشه او را سنگین کن چنان‌که توانى، چه بود که او را بجویى و نشانى از وى ندانى، و غنیمت دان آن‌را که در حال بى‌نیازیت از تو وام خواهد تا در روز تنگدستی‌ات بپردازد .

وی افزود: با توجه به این فراز از نامه 31 نهج‌البلاغه، حضرت در این فراز سفارش کرده به این‌که لازم است ما در سفری که در پیش داریم زاد و توشه‌ای برداریم و برای این سفر  یعنی سفر آخرت آماده شویم.

فرستاده اعزامی از دفتر نهاد رهبری ادامه داد: زندگی انسان دارای دو بخش است، یک بخش زندگی مربوط به مادیات مثل خوردن، خوابیدن و ... است و یک بخش مربوط به معنویت از جمله محبت، عبادت، تکامل، رشد، پیشرفت، امنیت و ... است.

ایشان ادامه داد: با توجه به این فراز از نامه نهج‌البلاغه انسان در این دنیا مسافر است هیچ انسانی در این دنیا جاودان نخواهد بود همه فانی هستند حال مدت زمان اقامت برخی از افراد طولانی و برخی نیز کوتاه است

وی با بیان این‌که اگر انسان می‌دانست چه راه پرمشقتی را در پیش دارد، هرگز خود را به خواب غفلت نمی‌زد، خاطرنشان کرد: ائمه به‌خاطر شناختی که از راه پرمشقت آخرت داشتند، بسیار اشک می‌ریختند و از خدا می‌خواستند این سفر را برایشان آسان سازد.

خانم اکرادلو ادامه داد: بنا بر این فراز از نامه 31 نهج‌البلاغه سختی راه و طولانی بودن سفر آخرت انسان را وادار می‌کند که توشه‌ای برای آخرت بردارد، افزود: سفر آخرت یک سفر حتمی و برای همه است و انسان چاره‌ای ندارد جز این‌که حتماً برای این سفر به‌دنبال ره‌توشه باشد.

وی با بیان این‌که امام علی(ع) در این نامه خود تاکید داشته است که شما برای این سفر باید سبکبار باشید برای این سفر انسان نیازمند واجبات، مستحبات، ترک محرمات است .

ایشان در ادامه به فرازی از سخن کمیل با این مضمون که «خدایا به من این توفیق را ببخش که در راه به‌دست آوردن خشیت تو جدیت به خرج دهم»، اذعان کرد: ضرورت توشه ما واجبات، مستحبات، ترک محرمات و مکروهات است در روایت داریم گناه سنگینی است هرکس گناهی انجام داد بارش را سنگین کرده است در مقابل واجبات سبک کردن بار است انسان با واجبات بارش را سبک می‌کند .

خانم اکرادلو تاکید نمود بر این‌که خدمت به محرومان و نیازمندان را باید غنیمت بشماریم چرا که باعث سبکباری ما در آخرت می‌شود.

وی اضافه کرد: زندگی امثال علامه طباطبایی برای ما درس است ایشان کمک‌هایی که می‌کرد بیشتر از حد انتظار فرد درخواست کننده بود و وقتی به او اعتراض می‌شد، می‌فرمود: من بار خودم را سبک می‌کنم این بیت‌المال که در اطراف من جمع شده مثل تار عنکبوت است هرچه بتوانم آن‌را از خودم دور کنم با خود را سبک‌تر کرده‌ام .

ایشان در تفسیر نهج‌البلاغه گفت: ما هرچه بتوانیم اعمال خیر انجام دهیم و مشکلی را حل کنیم بارمان سبک‌تر می‌شود و هر مقدار کم‌کاری کنیم بارمان سنگین‌تر خواهد شد ممکن است روزی بخواهیم کار خیر انجام دهیم که دیگر فرصت، توفیق و یا امکان انجام آن کار خیر برایمان پیش نیاید، باید از فرصتی که در اختیار داریم به‌نحو شایسته استفاده کنیم .

خانم اکرادلو با بیان این‌که سفر آخرت ابعاد گسترده‌ای دارد، تصریح کرد: انسان در این سفر تنهاست نه پدر، نه مادر، نه فرزند، نه قوم و فامیل و طایفه و دوست توفیری برایمان نمی‌کند .

وی افزود: توشه‌ای که برای این سفر نیاز داریم توشه معنوی است، ایمان، تقوا، عمل صالح، کمک به فقرا، رسیدگی به یتیمان، صدقات جاریه، نماز، روزه، حج، تلاوت قرآن، ذکر، نیکی به پدر و مادر و خدمت به مردم می‌تواند برایمان سودمند باشد . .

مبلغه اعزامی ، سفر آخرت را سفری غیرقابل بازگشت خواند و گفت: هر سفری که انسان می‌رود بازگشتی در آن است اما سفر آخرت تنها سفر بی‌بازگشت و غیر قابل جبران است

وی با بیان این‌که سفر آخرت منزل‌های سخت و عقبه‌های متعددی دارد، افزود: جان دادن خیلی سخت است، نفخ صور، سکرات موت، عذاب قبر، وحشت قبر، تاریکی قبر، پُل صراط، میزان، دادگاه عدل الهی، سنجش اعمال، شهود و ... از منازل سخت سفر آخرت است.

ایشان در خاتمه با بیان این‌که نماز، روزه، حج و سایر واجبات ره‌توشه‌هایی هستند که رابطه انسان را با خدا تقویت می‌کند، ادامه داد: یک‌سری از توشه‌ها رابطه انسان با مردم را تقویت می‌کند که از جمله آن‌ها می‌توان به انفاق، صدقه، خدمت به مردم، رسیدگی و رفع مشکلات مردم نام برد که همراه داشتن این ره‌توشه‌ها سفر آخرت را برای ما آسان می‌کند . . 

نامه امام علی(ع) به فرزندش اما حسن مجتبی(ع)، دریایی از معارف و آموزه‌های دینی و اخلاقی است. این نامه در حقیقت منشوری از بهترین دستور العمل‌های اعتقادی و اخلاقی است، برای تمام کسانی که دل در گرو اخلاق و معنویات دارند. امام علی(ع) در این نامه، علاوه بر بیان توحید، عظمت پروردگار، صفات الهی، هدف آفرینش، معاد و...، مهم‌ترین نیازهای زندگی مادی و معنوی انسان را مطرح می‌کند. در این مجال اندک پرداختن به تمام موضوعات مطرح شده در این نامه میسر نیست؛ از این‌رو برخی از سر فصل‌های مهم آن‌را بیان‌ می‌کنم و مشروح آن‌را باید در شرح‌های نهج البلاغه جست‌وجو کرد.
1-  خودسازى با یاد خدا: پسرم همانا تو را به ترس از خدا سفارش مى‌‌‏‌کنم که پیوسته در فرمان او باشى، و دلت را با یاد خدا زنده کنى. فرزندم، دلت را با اندرز نیکو زنده کن ،

هواى نفس را با بى‌‌اعتنایى به حرام بمیران، جان را با یقین نیرومند کن، و با نور حکمت روشنایى بخش.
2-  توجه به حوادث روزگار: از پدرى فانى؛ اعتراف دارنده به گذشت زمان؛ زندگى را پشت سر نهاده؛ مسکن گزیده در جایگاه گذشتگان، و کوچ کننده فردا، به فرزندى آرزومند بیش از توان؛ رونده راه نابود شدگان؛ در دنیا هدف بیمارى‌‏‌ها؛ در گرو روزگار؛ در تیر رس مصائب؛ گرفتار دنیا؛ اسیر مرگ،

هم سوگند رنج‌ها؛ هم نشین اندوه‏‌ها؛ آماج بلاها و جانشین گذشتگان
3-  ضرورت یاد مرگ: دلت را با یاد مرگ آرام کن؛ به نابودى از او اعتراف گیر؛ و با بررسى تحولات ناگوار دنیا به او آگاهى بخش. از دگرگونى روزگار، و زشتى‌‌‏هاى گردش شب و روز او را بترسان؛ تاریخ گذشتگان را بر او بنما، و آنچه که بر سر پیشینیان آمده است به یادش آور. در دیار و آثار ویران رفتگان گردش کن، و بیندیش که آنها چه کردند از کجا کوچ کرده، و در کجا فرود آمدند، از جمع دوستان جدا شده و به دیار غربت سفر کردند، گویا زمانى نمى‌‏‌گذرد که تو هم یکى از آنانى، پس جایگاه آینده را آباد کن؛ آخرت را به دنیا مفروش. پسرم، بدان تو براى آخرت آفریده شدى، نه دنیا، براى رفتن از دنیا، نه پایدار ماندن در آن، براى مرگ، نه زندگى جاودانه در دنیا، که هر لحظه ممکن است از دنیا کوچ کنى، و به آخرت در آیى. و تو شکار مرگى هستى که فرار کننده آن نجاتى ندارد، و هر که را بجوید به آن مى‌‏رسد، و سرانجام او را مى‌‏گیرد. پس، پسرم فراوان بیاد مرگ باش، و به یاد آنچه که به سوى آن می‌روى، و پس از مرگ در آن قرار مى‏‌گیرى. تا هنگام ملاقات با مرگ از هر نظر آماده باش، نیروى خود را افزون، و کمر همّت را بسته نگهدار که ناگهان نیاید و تو را مغلوب سازد. مبادا دلبستگى فراوان دنیا پرستان، و تهاجم حریصانه آنان به دنیا، تو را مغرور کند؛ چرا که خداوند تو را از حالات دنیا آگاه کرده،

و دنیا نیز از وضع خود تو را خبر داده، و از زشتى‌‏هاى روزگار پرده برداشته است.
4-  امر به معروف و نهی از منکر:

به نیکى‌‏ها امر کن و خود نیکوکار باش، و با دست و زبان بدی‌‌ها را انکار کن، و بکوش تا از بدکاران دور باشى.
5-  توکل: در تمام کارها خود را به خدا واگذار که به پناهگاه مطمئن و نیرومندى رسیده‏اى.
6-  تحمل سختی‌ها برای رسیدن به حق:  و برای حق هر کجا که باشد سختی‌ها را تحمل کن.
7-  صبر و استقامت:   و خود را بردبارانه بر ناملایمات عادت ده، نیکو صفتی است شکیبایی در راه حق.
8- تلاش در راه کسب کمالات نفسانی جاودان:

بدان‌که راهی که در پیش رو داری بسیار دور و بسی سهمگین، و تو در آن‌را از نیک‌خواهی و توشه برداری به مقداری که تو را با سبک‌بار به سرمنزل برساند بی‌نیاز نیستی. هرگز مباد که بیش از توان، شانه زیر بار دهی که سنگینی‌اش وبالت خواهد بود....

این‌را نیز بدان که در آن راه گردنه‌های نفس‌گیری در پیش است که هر کس سبک‌بارتر باشد، شادمان‌تر از کسی است که زیر بار گران است.
9-  ضرورت بخشش مال و صدقه دادن: باری درخواست کسی را که در روزگار توانگریت از تو وام می‌خواهد تا به هنگام تنگ‌‌دستی آن‌را بپردازد، مغتنم بشمار.
10-  از حرص و آز برحذر بودن: بپرهیز از آن‌که مرکب طمع ورزى تو را به سوى هلاکت به پیش راند.
11-  کظم غیظ: خشمت را آهسته آهسته فروخور؛ زیرا من نوشیدنی‌ای شیرین‌تر و گواراتر از آن ندیده‌ام، در باره کسی که با تو به خشم و درشتی برخورد کند، نرم باش؛ زیرا دیری نخواهد گذشت که او نیز با تو نرم خواهد شد.
12-  شتاب در تربیت فرزند: پسرم هنگامى که دیدم سالیانى از من گذشت، و توانایى‌ام رو به کاستى رفت، به نوشتن وصیّت براى تو شتاب کردم، و ارزش‌‏‌هاى اخلاقى را براى تو بر شمردم، پیش از آن‌که أجل فرا رسد، و رازهاى درونم را به تو منتقل نکرده باشم، و در نظرم کاهشى پدید آید، چنان‌که در جسمم پدید آمد، و پیش از آن‌که خواهش‌ها و دگرگونى‌‏هاى دنیا به تو هجوم آورند، و پذیرش و اطاعت مشکل گردد؛ زیرا قلب نوجوان چونان زمین کاشته نشده، آماده پذیرش هر بذرى است که در آن پاشیده شود. پس در تربیت تو شتاب کردم، پیش از آن‌که دلت سخت شود، و عقل تو به چیز دیگرى مشغول گردد، تا به استقبال کارهایى بروى که صاحبان تجربه، زحمت آزمون آن‌را کشیده‌‏اند، و تو را از تلاش و یافتن بى‌‏نیاز ساخته‌‏اند، و آنچه از تجربیّات آنها نصیب ما شد، به تو هم رسیده، و برخى از تجربیّاتى که بر ما پنهان مانده بود براى شما روشن گردد.
13-  روش تربیت فرزند: پس در آغاز تربیت، تصمیم گرفتم تا کتاب خداى توانا و بزرگ را همراه با تفسیر آیات، به تو بیاموزم، و شریعت اسلام و احکام آن از حلال و حرام، به تو تعلیم دهم و به چیز دیگرى نپردازم.
14-  مطالعه تاریخ: پسرم درست است که من به اندازه پیشینیان عمر نکرده‌‏ام، امّا در کردار آنها نظر افکندم، و در اخبارشان اندیشیدم، و در آثارشان سیر کردم تا آن‌جا که گویا یکى از آنان شده‌‌‏ام، بلکه با مطالعه تاریخ آنان، گویا از اوّل تا پایان عمرشان با آنان بوده‌‏ام، پس قسمت‌‌‏هاى روشن و شیرین زندگى آنان را از دوران تیرگى شناختم، و زندگانى سودمند آنان را با دوران زیان‌‌بارش شناسایى کردم، سپس از هر چیزى مهم و ارزش‌مند آن‌را، و از هر حادثه‌‌‏اى، زیبا و شیرین آن‌را براى تو برگزیدم... در دیار و آثار ویران رفتگان گردش کن، و بیندیش که آنها چه کردند از کجا کوچ کرده، و در کجا فرود آمدند از جمع دوستان جدا شده و به دیار غربت سفر کردند، گویا زمانى نمى‌‏‌گذرد که تو هم یکى از آنانى، پس جایگاه آینده را آباد کن؛ آخرت را به دنیا مفروش.
15- توجه به معنویّات: پسرم در وصیّت من درست بیندیش، بدان که در اختیار دارنده مرگ همان است که زندگى در دست او، و پدید آورنده موجودات است، همو مى‌‏میراند، و نابود کننده همان است که دوباره زنده مى‌‏کند، و آن‌که بیمار مى‌‏کند شفا نیز مى‌‏دهد، بدان‌که دنیا جاودانه نیست، و آن‌گونه که خدا خواسته است برقرار است ... پس به قدرتى پناه بر که تو را آفریده، روزى داده، و اعتدال در اندام تو آورده است، بندگى تو فقط براى او باشد، و تنها اشتیاق او را داشته باش، و تنها از او بترس.
16- آخرت گرایى: اى پسرم من تو را از دنیا و تحوّلات گوناگونش، و نابودى و دست به دست گردیدنش آگاه کردم، و از آخرت و آنچه براى انسان‏‌ها در آن‌جا فراهم است اطّلاع دادم، و براى هر دو مثال‌‏ها زدم، تا پند پذیرى، و راه و رسم زندگى بیاموزى، همانا داستان آن کس که دنیا را آزمود، چونان مسافرانى است که در سر منزلى بى آب و علف و دشوار اقامت دارند و قصد کوچ کردن به سرزمینى را دارند که در آن‌جا آسایش و رفاه فراهم است. پس مشکلات راه را تحمّل مى‌‏کنند، و جدایى دوستان را مى‌‏پذیرند، و سختى سفر، و ناگوارى غذا را با جان و دل قبول مى‏‌کنند، تا به جایگاه وسیع، و منزلگاه أمن، با آرامش قدم بگذارند، و از تمام سختى‌‏هاى طول سفر احساس ناراحتى ندارند، و هزینه‌‏هاى مصرف شده را غرامت نمى‌‏شمارند، و هیچ چیز براى آنان دوست داشتنى نیست، جز آن‌که به منزل أمن، و محل آرامش برسند.
17- معیارهاى روابط اجتماعى: اى پسرم نفس خود را میزان میان خود و دیگران قرار ده، پس آنچه را که براى خود دوست دارى براى دیگران نیز دوست بدار، و آنچه را که براى خود نمى‏‌پسندى، براى دیگران مپسند، ستم روا مدار، آن‌گونه که دوست ندارى به تو ستم شود، نیکوکار باش، آن‌گونه که دوست دارى به تو نیکى کنند، و آنچه را که براى دیگران زشت مى‏‌دارى براى خود نیز زشت بشمار، و چیزى را براى مردم رضایت ده که براى خود مى‏‌پسندى، آنچه نمى‌‏دانى نگو، گر چه آنچه را مى‌‏دانى اندک است، آنچه را دوست ندارى به تو نسبت دهند، در باره دیگران مگو، بدان‌که خود بزرگ بینى و غرور، مخالف راستى، و آفت عقل است.
18- تلاش در جمع آورى زاد و توشه: بدان راهى پر مشقّت و بس طولانى در پیش روى دارى، و در این راه بدون کوشش بایسته، و تلاش فراوان، و اندازه گیرى زاد و توشه، و سبک کردن بار گناه، موفّق نخواهى بود، بیش از تحمّل خود بار مسئولیّت‏‌ها بر دوش منه، که سنگینى آن براى تو عذاب آور است. اگر مستمندى را دیدى که توشه‌‏ات را تا قیامت مى‏‌برد، و فردا که به آن نیاز دارى به تو باز مى‏‌گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالى دارى بیشتر انفاق کن، و همراه او بفرست؛ زیرا ممکن است روزى در رستاخیز در جست‌وجوى چنین فردى باشى و او را نیابى ... بدان‌که در پیش روى تو، گردنه‌‏هاى صعب العبورى وجود دارد که حال سبک‌باران به مراتب بهتر از سنگین باران است، و آن‌که کند رود حالش بدتر از شتاب گیرنده مى‏باشد، و سرانجام حرکت، بهشت و یا دوزخ خواهد بود، پس براى خویش قبل از رسیدن به آخرت وسائلى مهیّا ساز، و جایگاه خود را پیش از آمدنت آماده کن؛ زیرا پس از مرگ، عذرى پذیرفته نمى‏‌شود، و راه باز گشتى وجود ندارد.
19-  توبه: و در صورت ارتکاب گناه در توبه را مسدود نکرده است؛ در کیفر تو شتاب نداشته، و در توبه و بازگشت، بر تو عیب نگرفته است، در آن‌جا که رسوایى سزاوار تو است، رسوا نساخته، و براى بازگشت به خویش شرایط سنگینى مطرح نکرده است، در گناهان تو را به محاکمه نکشیده، و از رحمت خویش نا امیدت نکرده، بلکه بازگشت تو را از گناهان، نیکى شمرده است. هر گناه تو را یکى، و هر نیکى تو را ده به حساب آورده، و راه بازگشت و توبه را به روى تو گشوده است. ... پس از مرگ بترس، نکند زمانى سراغ تو را گیرد که در حال گناه یا در انتظار توبه کردن باشى و مرگ مهلت ندهد و بین تو و توبه فاصله اندازد که در این حال خود را تباه کرده‏‌اى.
20-  توجه به دعا: و از گنجینه‌‏‌هاى رحمت او چیزهایى را درخواست کن که جز او کسى نمى‌‌‏تواند عطا کند. هر گاه او را بخوانى، ندایت را مى‌‌‏‌شنود، و چون با او راز دل‌گویى راز تو را مى‌‌‏داند، پس حاجت خود را با او بگوى، و آنچه در دل دارى نزد او باز گوى، غم و اندوه خود را در پیشگاه او مطرح کن، تا غم‌‌‏هاى تو را بر طرف کند و در مشکلات تو را یارى رساند؛ مانند عمر بیشتر، تندرستى بدن، و گشایش در روزى. سپس خداوند کلیدهاى گنجینه‏هاى خود را در دست تو قرار داده که به تو اجازه دعا کردن داد، پس هر گاه اراده کردى مى‏توانى با دعا، درهاى نعمت خدا را بگشایى، تا باران رحمت الهى بر تو ببارد. هرگز از تأخیر اجابت دعا نا امید مباش؛ زیرا بخشش الهى باندازه نیّت است، گاه، در اجابت دعا تأخیر مى‏‌شود تا پاداش درخواست کننده بیشتر و جزاى آرزومند کامل‌‏تر شود، گاهى درخواست مى‏‌کنى امّا پاسخ داده نمى‌‏شود؛ زیرا بهتر از آنچه خواستى به زودى یا در وقت مشخّص، به تو خواهد بخشید، یا به جهت اعطای بهتر از آنچه خواستى، دعا به اجابت نمى‌‏رسد؛ زیرا چه بسا خواسته‌‏هایى دارى که اگر داده شود مایه هلاکت دین تو خواهد بود، پس خواسته‌‏هاى تو به گونه‏اى باشد که جمال و زیبایى تو را تأمین، و رنج و سختى را از تو دور کند. پس نه مال دنیا براى تو پایدار، و نه تو براى مال دنیا باقى خواهى ماند.
21-  شناخت دنیا پرستان: همانا دنیا پرستان چونان سگ‌‏هاى درنده، عو عو کنان، براى دریدن صید در شتابند، برخى به برخى دیگر هجوم آورند، و نیرومندشان، ناتوان را مى‌‏خورد، و بزرگ‌‏ترها کوچک‌‏ترها را. و یا چونان شترانى هستند که برخى از آنها پاى بسته، و برخى دیگر در بیابان رها شده که راه گم کرده و در جادّه‌‏هاى نامعلومى در حرکت‌اند، و در وادى پر از آفت‌‏ها، و در شنزارى که حرکت با کندى صورت مى‏‌گیرد گرفتارند، نه چوپانى دارند که به کارشان برسد، و نه چراننده‏‌اى که به چراگاهشان ببرد. دنیا آنها را به راه کورى کشاند. و دیدگانشان را از چراغ هدایت بپوشاند، در بی‌راهه سرگردان، و در نعمت‏‌ها غرق شده‏‌اند. داستان دنیا پرستان همانند گروهى است که از جایگاهى پر از نعمت‌‏ها مى‌‏خواهند به سرزمین خشک و بى آب و علف کوچ کنند، پس در نظر آنان چیزى ناراحت کننده‌‏تر از این نیست که از جایگاه خود جدا مى‏‌شوند، و ناراحتى‌‏ها را باید تحمّل کنند.
22-  واقع نگرى در زندگى: به یقین بدان که تو به همه آرزوهاى خود نخواهى رسید، و تا زمان مرگ بیشتر زندگى نخواهى کرد، و بر راه کسى مى‏‌روى که پیش از تو مى‏‌رفت، پس در به دست آوردن دنیا آرام باش، و در مصرف آنچه به دست آوردى نیکو عمل کن؛ زیرا چه بسا تلاش بى‌اندازه براى دنیا که به تاراج رفتن اموال کشانده شد. پس هر تلاش‌گرى به روزى دلخواه نخواهد رسید، و هر مدارا کننده‌‏اى محروم نخواهد شد. نفس خود را از هر گونه پستى باز دار، هر چند تو را به اهدافت رساند؛ زیرا نمى‌‏توانى به اندازه آبرویى که از دست مى‌‏دهى بهایى به دست آورى. برده دیگرى مباش که خدا تو را آزاد آفرید، آن نیک که جز با شر به دست نیاید نیکى نیست، و آن راحتى که با سختى‌‏هاى فراوان به دست آید، آسایش نخواهد بود. ... اگر توانستى که بین تو و خدا صاحب نعمتى قرار نگیرد، چنین باش؛ زیرا تو، روزى خود را دریافت مى‌‏کنى، و سهم خود بر مى‏‌دارى، و مقدار اندکى که از طرف خداى سبحان به دست مى‌‏آورى، بزرگ و گرامى‌‏تر از (مال) فراوانى است که از دست بندگان دریافت مى‌‏دارى، اگرچه همه از طرف خدا است. ... شغل همراه با پاکدامنى، بهتر از ثروت فراوانى است که با گناهان به دست آید.
23-  حقوق دوستان: چون برادرت از تو جدا گردد، تو پیوند دوستى را بر قرار کن، اگر روى برگرداند تو مهربانى کن، و چون بخل ورزد تو بخشنده باش، هنگامى که دورى مى‏‌گزیند تو نزدیک شو، و چون سخت مى‌‏گیرد تو آسان گیر، و به هنگام گناهش عذر او بپذیر، چنان‌که گویا بنده او مى‏‌باشى، و او صاحب نعمت تو است. دوست آن است که در نهان آیین دوستى را رعایت کند.
24-  ارزش‌هاى اخلاقى:  پسرم بدان‌که روزى دو قسم است؛ یکى آن‌که تو آن‌را مى‌‏جویى، و دیگر آن‌که او تو را مى‌‏جوید، و اگر تو به سوى آن نروى، خود به سوى تو خواهد آمد، چه زشت است فروتنى به هنگام نیاز، و ستم‌کارى به هنگام بى‌‏نیازى؛ همانا سهم تو از دنیا آن اندازه خواهد بود که با آن سراى آخرت را اصلاح کنى، اگر براى چیزى که از دست دادى ناراحت ن‌‏شوى.

از سخنان بى‌ارزش و خنده آور بپرهیز، اگر چه آن‌را از دیگرى نقل کرده باشى.
25-  تمسک به ریسمان الهی:

استوارترین وسیله‏‌اى که می‌توانى به آن چنگ زنى، رشته‏‌اى است که بین تو و خداى تو قرار دارد.
26-  توجه به خویشاوندان: خویشاوندانت را گرامى دار؛ زیرا آنها پر و بال تو هستند که با آن پرواز مى‌‏کنى، و ریشه تو هستند که به آنها باز مى‏‌گردى، و دست نیرومند تو مى‌‏باشند که با آن حمله مى‏‌کنى

 
 

 

روز سوم اعتکاف .. روز رسیدن به آسمان

در طلیعه روز سوم ، درحالی که قرص ماه کامل به زیبایی تمام درحال غروب کردن در کوههای غرب مجتمع دانشگاهی حضرت امام ( ره ) بود ، عوامل اجرایی که تا دمدمای صبح مشغول وعده سحری بچه ها بودند ..می رفتند تا دمی بیاسایند و برای عصر و مراسم معنوی و دلربای ام داوود آماده شوند .

 آری پانزدهم رجب ، شب و روز آن، يكي از شب ها و روزهاي مهم سال است و براي عبادت پيشگان و عارفان، از ايام ويژه سال به حساب مي آيند  . درهای رحمت الهي در اين شب و روز بر روي خلق گشوده است و راه ها و درهاي غضب الهي و بدفرجامي، بسته و يا بسيار كم رمق . پیامبر اسلام (ص) می فرماید : هرگاه شب نيمه رجب فرار رسد، خداوند سبحان به خزانه داران و كاتبان اعمال بندگان دستوري مي دهد و به آنان مي فرمايد: در دفتر اعمال بندگان من نگاه كنيد، هر گناه و بدي در آن ديديد، در اين شب آن ها را محو كرده و تبديل به حسنات نماييد  
هم چنين آن حضرت درباره روزه گرفتن روزهاي 13، 14 و 15 و اقامه نماز و تهجد در شب هاي آن بسیار تأكيد نمود و براي آن ثواب فراواني بيان كرد


روز نيمه رجب
اين روز، روز مباركي است و اعمال عبادي آن عبارتند از: 1- غسل. 2- زيارت امام حسين(ع). 3- ده ركعت نماز سلمان فارسي(رض)، بدين گونه كه در هر ركعت، پس از حمد، سه بار سوره توحيد (قل هو الله احد) و سه بار سوره كافرون (قل يا ايها الكافرون) را قرائت كند و پس از هر سلام نماز، دست هاي خويش را بلند و بگويد: لا اله الا الله وحده لا شريك له، له الملك و له الحمد، يحيي و يميت و هو حي لا يموت بيده الخير و هو علي كل شي قدير، الها احدا، فردا، صمدا، لم يتخذ صاحبه و لا ولدا.
 
چهار ركعت نماز بخواند و پس از سلام نماز، دست ها را پهن كند و بگويد: اللهم يا مذل كل جبار و يا معز المومنين انت كهفي


 
عمل "ام داوود" كه مهمترين اعمال اين روز شريف است


هر كسي كه مي خواهد آن را انجام دهد، روزهاي سيزده، چهارده و پانزدهم رجب را روزه بگيرد و در روز پانزدهم در نزديكي ظهر، غسل كند و به هنگام ظهر، نماز ظهر و عصر را به جاي آورد و نمازش را در جايي خلوت به جاي آورده و كسي و يا چيزي وي را به خود مشغول نسازد و ركوع و سجود نماز را به نيكويي انجام دهد


سپس به سوي قبله بنشيند و سوره حمد را صد بار، سوره توحيد (قل هو الله احد) را صد بار، آيه الكرسي (لا اله الا هو الحي القيوم) ده بار و آن گاه سوره هاي ذيل را يكبار به طور كامل بخواند: سوره انعام، سوره بني اسرائيل، سوره كهف، سوره لقمان، سوره يس، سوره صافات، سوره فصلت (حم)، سوره شوري (حم، عسق)، سوره دخان (حم)، سوره فتح (انا فتحناك لك)، سوره واقعه، سوره ملك (تبارك الذي)، سوره قلم (ن و القلم)، سوره انشقاق (اذا السماء انشقت) و ما بعدش تا آخر قرآن كريم را بخواند و چون از خواندن آيات قرآن، فراغت حاصل كرد، در حالي كه به سمت قبله است، اين دعا را بخواند: صدق الله العظيم، الذي لا اله الا هو الحي
گفتني است كه عمل "ام داوود" را امام صادق(ع) به "ام خالد بربريه" مادر رضاعي خود و مادر داوود بن حسن مثني بن امام حسن مجتبي(ع) آموخت و آن زن صالحه اين عمل را در نيمه رجب انجام داد و از خداوند متعال مسئلت كرد، كه فرزندش داوود بن حسن مثني را از حبس و شكنجه منصور دوانقي (دومين خليفه عباسي) رهايي بخشد که چنین شد . 

مراسم روحانی و فرح بخش ام داوود دانشگاه هم در ساعت 15 عصر شروع شد و با حضور قاریان خوش نام و خوش صدای شهرستان بروجرد از جمله برادر محسن لطفی و برادر محمد پیریایی . برادر علیرضا روزبهانی قرائت سوره ها آغاز و تا ساعت 19 عصر ادامه یافت . پس از آن مداح اهل بیت برادر دولتشاهی با همراهی حاج آقا رحمت  با قرائت دعای ام داوود و  انجام اعمال آن را بجای آوردند و  عزای آل الله و خانم زینب (س) را برپا داشتند . در ادامه برادر پاسدار قاسمی ، مسئول بسیج دانشجویی شهرستان بروجرد هم به جمع معتکفین پیوستند و به مدح و مناجات پرداختند .

در ادامه و در آستانه اذان مغرب ، معاونت فرهنگی دانشجویی واحد با حضور در جمع معتکفین با تقدیم یک شاخه گل ، این فیض و سعادت بزرگ را به ایشان تهنیت گفت و قدردانی نمود ، سپس همه بالاتفاق با در دست داشتن شاخ های گل به سمت قبور شهدای گمنام رفتند و با آرمان های بلند شهیدان جدید بیعت نمودند .

پس از مراسم زیارت شهدا پذیرایی افطار و شام انجام شد و بدرقه معتکفین صور ت پذیرفت .

 
 
 

 
​​ ​​ ​​